سکوت عشق

خــــــــدایـــــــــــــــــااااااااااااااااا

talaatom — Sat, 11 Oct 2008 20:45:18 GMT

دوشنبه ۱۳ آبان ۱۳۸۷ ساعت ۴:۰۵ صبح توسط نرگس پرپر

یه دنیا حرف تو دلمه

یه دنیا بوقض تو گلومه

نمی دونم چرا به این زودی خواستم آپ کنم اما ........

بازم نمیدونم چرا نمی تونم تو یه پست جدید بنویسم شاید ...

شاید حرفام ماله این پست باشه که اون موقعی که خواستم بعد از یکسال و یکماه و ... آپ کنم نتونستم تو اون اوضا اینارو بنویسم ...

می خوام این حرفا رو به اونی که اون بالاست بگم اما ...

خدایا ... خدای خوبم ای خدای مهربونم، چرا ...

چرا بخاطره دیروزم، باید امروز و فردام بسوزه؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

آخه مگه نمیگن خدا دردی رو که میده درمونشم میده؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

پس کوووووووو ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

کووووووو دوای درده من؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

کجاست؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

دسته کیه؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

فقط اینو میدونم دسته هیچکس نیست جز خودت ای

خدا

بعد از یک سال و یک ماه و .... با دلی شکسته اومدم تا باز هم بنویسم از

دل پر از درد و ناباوری ......

هيچ کس ويرانيم را حس نکرد...

وسعت تنهائيم را حس نکرد...

در ميان خنده هاي تلخ من...

گريه پنهانيم را حس نکرد...

در هجوم لحظه هاي بي کسي...

درد بي کس ماندنم را حس نکرد...

آن که با آغاز من مانوس بود...

لحظه پايانيم را حس نکرد...

چقدر دوست داشتم یک نفر از من می پرسید،

چرا چشم هایت همیشه بارانی است!!!؟؟؟

چرا لبخندهایت انقدر بی رنگ است ؟

اما افسوس ... هیچ کس نبود

همیشه من بودم و من و تنهایی پر از خاطره

آری با تو هستم .. با تویی که از کنارم گذشتی...

و حتی یک بار هم نپرسیدی، چرا نگاه هایت همیشه آنقدر غمگین است ؟

اومدم دربدر ناز چشات شم تو نذاشتی
اومدم قربونی بهونه هات شم تو نذاشتی
تو نخواستی منو از این همه تنهایی بگیری
از خدا سراغمو با عشق رویایی بگیری
من میخواستم واسه تو آسون بمیرم
واسه تو ماهو از آسمون بگیرم
رفتی و بار سفر از این دل دیوونه بستی
دل من نه آخ دل آینه و شمدونو شکستی
می تونستی واسه من نفس نفس یه همزبون شی
می تونستی یه پری تو خواب این بی آسمون شی

اما نمی دونم چرا نخواستی ..............

تواین دنیا که بی وفایی رسمه رفیق باوفا پیدا کنی تو

عمراً تمومه دنیا رو بگردی مثه من عاشقی پیدا کنی تو

می خوام به سردی شبهام بخندم می خوام به پوچیه فردام بخندم

وقتی میبینم که نمیای تو اوجه گریه هام می خوام بخندم

می خوام داد بزنم تنهای تنهام می خوام وقتی میگم تنهام بخندم

منم تو شهره غم زندونه ی تو غم و عصه ی دل ارزونیه تو

نگو دوست دارم به یک غریبه میشه اون مثله من زندونه ی تو

رسیده اون شبی که تو می خواستی چه بده آخره مهمونه ی تو

این داستان واقعی است ... !

talaatom — Thu, 23 Aug 2007 14:29:18 GMT

خواندن این مطلب فقط چند دقیقه وقت شما را می گیرد، اما می تواند طرز فکر شما را تغيیر دهد....!

در بیمارستانی ،دو مرد در یک اتاق بستری بودند.مرد کنار پنجره به خاطر بیماری ریوی بعد از ظهرها یک ساعت در تخت می نشست تا مایعات داخل ریه اش خارج شود. اما دومی باید طاق باز می خوابید و اجازه نشستن نداشت.آن دو ساعتها در مورد همسر، خانواده هایشان ، شغل، تفریحات و خاطرات دوران سربازی صحبت می کردند.بعد از ظهرها مرد اول در تخت می نشست و روی خود را به پنجره می کرد و هر آنچه را که می دید برای دیگری توصیف می کرد. در آن حال بیمار دوم چشمان خود را می بست و تمام جزئیات دنیای بیرون را پیش روی خود مجسم می کرد.

او با این کار جان تازه ای می گرفت، چرا که دنیای بی روح و کسالت بار او با تکاپو و شور و نشاط فضای بیرون پنجره رنگ زندگی می گرفت.

در یک بعد از ظهر گرم ، مرد کنار پنجره از رژه ای بزرگ در خیابان خبر داد.با وجود این که مرد دوم صدایی نمی شنید، با بستن چشمانش تمام صحنه را آن گونه که هم اتاقیش وصف می کرد پیش رو مجسم می نمود.

روزها و هفته ها به همین صورت سپری شد.یک روز صبح وقتی پرستار به اتاق آمد،با پیکر بی جان مرد کنار پنجره که با آرامش به خواب ابدی فرو رفته بود روبرو شد.

پس از آنکه جسد را به خارج از اتاق منتقل کردند مرد دوم درخواست کرد که تخت اورا به کنار پنجره منتقل کنند. به محض اینکه کنار پنجره قرار گرفت، با شوق فراوان به بیرون نگاه کرد ،

اما...

تنها چیزی که دید دیواری بلند و سیمانی بود.

با تعجب به پرستار گفت:جلوی این پنجره که دیواره!!!چرا او منظره بیرون را آن قدر زیبا وصف می کرد؟

پرستار گفت: او که نابینا بود، او حتی نمی توانست این دیوار سیمانی بلند را ببیند.شاید فقط خواسته تورا به زندگی امیدوار کند.

بالاترین لذت در زندگی اینست که علیرغم مشکلات خودتان ، سعی کنید دیگران را شاد کنید

....شادی اگر تقسیم شود دوبرابر می شود..

اگر می خواهید خود را ثروتمند احساس کنید ، کافیست تمام نعمتهایتان را ، که با پول نمی توان خرید،بشمارید. زمان حال یک هدیه است. پس قدر این هدیه را بدانید.

انسانها سخنان شما را فراموش می کنند.

انسانها عمل شما را فراموش می کنند.

اما آنها هیچگاه فراموش نمی کنند که شما چه احساسی را برایشان به وجود آورده اید.

به یاد داشته باشید: زندگی شمارش نفس های ما نیست، بلکه شمارش لحظاتی است که این نفس ها را می سازند.

چقدر سخت است منتظر کسی باشی که هیچ وقت فکر آمدن نیست

talaatom — Sun, 06 May 2007 18:02:18 GMT

شيشه ای می شکند...

يک نفر می پرسد...چرا شيشه شکست؟

مادر می گويد...شايد اين رفع بلاست.

يک نفر زمزمه کرد...باد سرد وحشی مثل يک کودک شيطان آمد.

شيشه ی پنجره را زود شکست.

کاش امشب که دلم مثل آن شيشه ی مغرور شکست، عابری خنده کنان می آمد...

تکه ای از آن را برمی داشت مرهمی بر دل تنگم می شد...

اما امشب ديدم...

هيچ کس هيچ نگفت غصه ام را نشنيد...

از خودم می پرسم آيا ارزش قلب من از شيشه ی پنجره هم کمتر است؟

دل من سخت شکست اما، هيچ کس هيچ نگفت و نپرسيد چرا ؟

وقتي با تو آشنا شدم؛درخت مهربانيت آنقدر بلند بود که هرچه بالا رفتم آخرش را نديدم

معجون زيبايت آنقدر شيرين بود که هر چه نوشيدم نتوانستم تمامش کنم.

و درياي عشقت آنقدر وسيع بود که هرچه شنا کردم نتوانستم آخرش را ببينم

و سرانجام در آن غرق شدم. اي کاش مي تونستي نجاتم دهي

بس که ديوار دلم کوتاهست هرکه ازکوچه تنهايي من مي گذرد به هواي هوسي هم که شده سرکي مي کشدومي گذرد

نابینا به ماه گفت : دوستت دارم . ماه گفت :چه طوری؟ تو که نمی بینی !

نابینا گفت : چون نمی بینمت دوستت دارم . ماه گفت:چرا؟

نابینا گفت: اگر می دیدمت عاشق زیباییت می شدم ولی حالا که نمی بینمت عاشق خودت هستم

خوش به حال آسمون كه هر وقت دلش بگيره بي بهونه مي باره ... به كسي توجه نمي كنه ... از كسي خجالت نمي كشه ... مي باره و مي باره و ... اينقدر مي باره تا آبي شه ... ‌آفتابي شه ...!!! کاش ... کاش مي شد مثل آسمون بود ... كاش مي شد وقتي دلت گرفت اونقدر بباري تا بالاخره آفتابي شي ... بعدش هم انگار نه انگار كه بارشي بوده ... انگار نه انگار كه غمي بوده ... همه چيز فراموشت بشه! كاش..!!

خداوندا تو ميداني که انسان بودن و ماندن در اين دنيا چه دشوار است

چه رنجي ميکشد آنکس که انسان است و از احساس سر شار است

فقط کسي معني دل تنگي را درک مي کند که طعم وابستگي را چشيده باشد

دوري،عشق هاي کوچک را از بين مي بره.ولي به عشق هاي بزرگ عظمت مي ده،

مثل باد که يه کبريت و خاموش مي کنه ولي شعله هاي آتش را بزرگ تر مي کنه

وقتي دهکده اي مي سوزد همه دودش را ميبينند اما وقتي قلبي مي سوزد کسي حتي شعله اش را نمي بيند

يادمون باشه که هيچکس رو اميدوار نکنيم بعد يکدفعه رهاش کنيم چون خرد ميشه ميشکنه و آهسته ميميره .

يادمون باشه که قلبمون رو هميشه لطيف نگه داريم تا کسي که به ما تکيه کرده سرش درد نگيره

يادمون باشه قولي رو که به کسي ميديم عمل کنيم .

يادمون باشه هيچوقت کسي رو بيشتر از چند روز چشم به راه نذاريم چون امکان داره زياد نتونه طاقت بياره .

يادمون باشه اگه کسي دوستمون داشت بهش نگيم برو نميخوام ببينمت چون زندگيش رو ازش ميگيريم

ای کاش کودک بودم ، تا هر وقت دلم می گرفت با صدای بلند گریه می کردم و داد می زدم تا همه درد مرا بفهمند

دلم گرفته ... کاش مرحمي بودي براي دل خستم... اما افسوس .... که دردم بي درمان است ...

كاش بودي تا دلم تنها نبود، تا اسير غصه ي فردا نبود

آنقدر ارزوهايم را به گور بردم كه ديگه جايي براي جسدم نيست

آخرين بار که اورا ديدم گردنبند صليبي به او هديه کردم

گفت:من که دوستت ندارم پس چرا به من هديه مي دهي!؟

گفتم: بر سر هر گوري صليبي مي نهند

اين صليب را بر گردنت بالاي قلبت بياويز زيرا انجا گورستان عشق من است

تو که هم صدا نبودي چرا با بهونه موندي؟ چرا بعد آشنايي شعرعاشقونه خوندي؟

تو که همقدم نبودي به دو راهي ها رسيدي توي جاده جدايي بگو تا کجا رو ديدي؟

دوري،عشق هاي کوچک را از بين مي بره.ولي به عشق هاي بزرگ عظمت مي ده،

مثل باد که يه کبريت و خاموش مي کنه ولي شعله هاي آتش را بزرگ تر مي کنه

پيش خودم دل بستم و بهش نگفتم حرفمو.....شايد يه لحظه ديگه فرصته عاشقي بشي...

دوباره يه شانس ديگه شانس شقايقي باشه شايد يه بار ديگه لحظه مجالمون بده ...

گفتني رو بايد بگم ... گريه اگه امون بده ...

هر وقت بعد از 120 سال رفتي اون دنيا خواستي از روي پل صراط رد شي بهت گفتن يکي حلالت نکرده ....

بدون اون منم که مي خوام به اين بهونه يه بارهم كه شده ببينمت

خداحافظ همین حالا

همین حالا که من تنهام

خداحافظ به شرطی که بفهمی تر شده چشمهام

خداحافظ کمی غمگین به یاد اون همه تردید

به یاد آسمونی که منو از چشم تو می دید

اگه گفتم خداحافظ نه اینکه رفتنت ساده ست

نه اینکه میشه باور کرد دوباره آخر جاده ست

خداحافظ واسه اینکه نبندیم دل به رویاها

بدونیم بی تو و با تو همینه رسم این دنیا

خداحافظ

همین حالا

خداحافظ

باورم نمی شود!

talaatom — Mon, 30 Oct 2006 15:26:18 GMT

_{باورم نمی شود!}

کاش در کنارم بودی ، کاش میتوانستم تو را در آغوشم بگیرم و نوازش کنم....

باورم نمیشود که از من اینهمه دور هستی و فاصله بین من و تو بیداد میکند....

کاش می توانستم دستانت را بگیرم و با تو به اوج خوشبختی بروم....

کاش میتوانستم بوسه ای بر گونه مهربانت بزنم.... ای کاش ، کاش ، کاش...

دلم بدجور هوای تو را کرده عزیزم... دلم بدجور در حسرت دیدار تو هست

ای بهترینم....

باورم نمیشود ، این همه فاصله در بین من و تو غوغا میکند

و دریای غم و دلتنگی در قلبهایمان طوفان به پا میکند ، امواج تنهایی مثل

خنجر در قلبهایمان مینشیند ....

و ای کاش در کنارم بودی ... کاش بودی و دلم را از امید و آرزوهای انباشته شده خالی میکردی....

باورم نمیشد ، سخت است باور کردنش ، با نبودنت در کنارم گویا

در این دنیا تنهای تنهایم .... بی کس ، بی نفس ، میروم با همان پاهای خسته ، در جاده ای

که به آن سوی غروب خورشید ختم شده است....

کاش که تو در کنارم بودی....آنگاه دیگر هیچ آرزویی از خدای خویش نداشتم....

سخت است ولی باید نشست در گوشه ای و گریست و انتظار کشید تا تو به سوی من بیایی...

و ای کاش تو در کنارم بودی ، باورم نمیشود رفته ای و بار سفر را بسته ای ،

دلم بدجور برای تو تنگ است ...

باورم نمیشود که نمیایی... .

_{لحظه ها رو با تو بودن}

_{در نگاه تو شکفتن}

_{حس عشق و در تو دیدن}

_{مثل رویای تو خــواب}

_{با تو رفتن با تو موندن}

_{مث قصه تو رو خوندن}

_{تا همیشه تو رو خواستن}

_{مث تشنگی یه آب ه}

_{اگه چشمات من و میخواست}

_{تو نگاه تــو میمردم}

_{اگه دستـات ماله من بود}

_{جــون به دستـات میسپردم}

_{اگه اسـم مو میخوندی}

_{دیگه از یاد نمی بردم}

_{اگه با مـن تــو میموندی}

_{همه دنـیــا رو میبردم}

تـــو را مـــن چشــــم در راهــم

talaatom — Wed, 30 Aug 2006 10:03:18 GMT

ساعتها رو به روزها گره مي زنم و روزها رو به شبها مي بافم.

همه لحظات تنهائي ام رو تو صندوقچه خاطرات ميذارم و اونو مي بندم.

مي خوام خاطراتم رو هديه کنم به آينده، آينده رو هديه کنم به زندگي،

زندگي رو هديه کنم به عشق و عشق رو هديه کنم به« تـــو»!

و تو رو ...

آخه« تـــو» رو به کی میتونم هدیه کنم ؟

نه به هیچکس ....... !

« تـــو» رو میسپارمت دست اونی که خیلی بیشتر از من دوست داره

دوستت دارم و دوستم داشته باش شايد.......

آره اگر دوست داشتن گناهه پس من گناهکارترين بودم.

همه نهي کردن منو از اين عشق و دوري از عشقت رو مي خواستن.

ولي من واستادم . بدون پناه، بدون ياور.

دوست داشتم تو اولين قطرات اشکم رو درک مي کردي

اون چيزي رو که تو وجودم بود.

دوست داشتم تو تمام نا باوري ها و تمام بايدها و نبايد ها باور مي کردي

دردي رو که روزها ، گوشه اين دل پنهون کردم و

با تمومه خاموشيم بفهمي که تو دلم غوغايي برپاست.

من شاخه خشکيده اي بودم که تو اوج نابودي که فقط به نبودن فکر مي کرد ،

يهو دستي ميومد و دوباره به بودن و موندن تو اين زمين

خوش خيال دعوتم کرد.

اون موقع که منتظره شنيدن صداي باد بودي ،

اون موقع که چشمت به تکون خوردن برگاي کوچه بود،

اون موقعی که داشتی به خودت و گذشته و آینده ی خودت فکر می کردی ...

من بي خبر از همه جا داشتم تو درياي عشقت دست و پا مي زدم؛

منتظر دستاي گرمت بودم تا نجاتم بده.

هر چي با « تـــو» خنديدم ، هر چي گريه کردم ،

هر چي احساس کردم ،...

نميدونم کدوم آرزو، « تـــو» رو صدا کرد !

نميدونم کدوم خواهش ، معناي خواهش من شد !

نمي دونم کدوم شک و ترديد ، واژه هاي دردآلود منو به يادت آورد !

...

مي دونم بي « تـــو» بودن سخته

اما من تسليم تقديرم. تسليم انتخاب« تـــو»

خدایا خوشبختش کن که بزرگ ترین آرزوم خوشبخت شدنشه

امشب که دلم گرفته

چشم به راهت نشسته

بیا که غیر از عشق« تـــو»

عشق دگری نیست

وقتی بمونم تنها، تنها و بی نشونه

تنها به عشق فردا

وقتی که نیستی یارم، دنیا برام زندونه

زندونه دنیا وقتی، دل بی« تـــو» تنها میمونه

وقتی « تـــو» رو کم دارم

سینه ای پرازغم دارم

وقتی« تـــو» رو کم دارم

دلم گرفته ماتم دارم

وقتی که سینه ای نیست

برای سر سپردن

وقت قمارعشق و این دل قافل من

وقتی که رو سیاهم

وقتی پر از گناهم

وقتی که باشه تنها، خدای من پناهم

وقتی جای خنده، غم میشینه روی لبام

تشنه ی نوازشم، خسته از خسته گیام

وقتی که دستای من، گرمی دستی می خواد

وقتی یک لحظه، خوشی به سراغم نمی یاد

«تـــو» میتونی غمام و خاک کنی

گونه های خیسمو پاک کنی

«تـــو» می تونی دلمو شاد کنی

منو از درد و غم آزاد کنی

ما همیشه عاشقت، «تـــو» همیشه عاشقی

« تـویی» که مصوب لذت دقایقی

به تن مرده ی من،« تـو» می تونی جون بدی

به رگای خشک من، قطره قطره خون بدی

تــوی آسمــونــه عــشـــقـــــم غـیــره «تـــو» پــرنـده ای نـیـــسـت

تـــــوی خـــاموشــی لـبـهـام جــز«تـــو» اســم دیـگـــه ای نـیــسـت

تــوی قــلب مــن عـزیــزم هـیـچ کـســی جــایــی نــداره

دل عـــاشـــقــم بــه جــز «تـــو» هــیچ کـســی و دوســت نــداره

^{واسه من،« تـــو» آخريني ، عزيزم عزيز تريني}

^{همه دنيا يه طرف« تـــو» ، يه طرف كه بهتريني}

^{خواستني ترين وجودي ، زندگي بود و نبودي}

^{ميميرم اگر يه روزي ، بگي عاشقم نبودي}

^{حالا من یه آرزو دارم تو سینه}

^{که دوباره چشم من« تـــو» را ببینه}

^{واسه پیدا کردنت}

^{تن به دل صحرا میدم}

^{آخه تورنگ چشمات، قیمت دنیا رو دیدم}

^{تو هفتا آسمون، « تـــو» تک ستاره ی منی}

^{به خدا، ناز دو چشماتو به دنیا نمیدم}

میخوام که لا اقل دلت بدونه

غمگین تر از غروبم ، عاشق تر از ستاره ،ندیدنت به غیر از حسرت هیچی واسم نداره

دردم یکی دوتا نیست، من بی« تـــو» مشق دردم، دست خودم اگر بود بعد از « تـــو» دق می کردم

بازم غروب.... دلم هوای « تـــو» رو کرده؛ هوای این هوالی بد جوری بی « تـــو» سرده

دلم واست لک زده، منو بیشتر از این چشم انتظار نذار.

سلام همدلان همیشگیه سکوت عشق

ببخشید که طولانی شد!

آخه بعد از ۲ماه حرفای زیادی واسه گفتن داشتم ...!

اینم یک لینک از ابــــرو تقدیم به تو ... !

بــاور مـعـجــزه جـاریـســت ، مگــر شـک داری ؟

talaatom — Fri, 30 Jun 2006 00:37:18 GMT

آسمان آبي است مگر شك داري؟
بگذار دنیا مرا نادیده بگیرد ، بگذار زندگی کمر به قتلم ببندد ،
بگذار آسمان بر سرم آوار شود ، بگذار روزگار باز هم بامن دشمنی کند،
آرزوهایم را به باد خزان بسپرد ، دلم را بشکند و پایم را زنجیر کند ...
ولی باز اوست که شکست خورده ، من سهمم را از دنیا خواهم گرفت .
می گویند :" خواستن توانستن است" ...
می گویند:" تنها کسی نمی تواند که نا امید است".
اما من خواسته ام و نتوانسته ام، مگر می شود کسی نخواهد زندگی کند ؟
نخواهد برخیزد و بایستد؟
همه این نتوانستن های قدرتمند ناامیدی درپی دارد ولی من نا امید نیستم،
باز هم می گویم: "من از سلاله ی درختانم تنفس هوای مانده ملولم می کند ...پرنده ای که مرده بود به من پند داد "پرواز را به خاطر بسپارم ."
من از سلاله ی درختانم و درختان ایستاده می میرند،
من به میدان زندگی پشت نمی کنم، هرگز!!!

من سهمم را از زندگی خواهم گرفت ، من می خواهم معجزه کنم ، مگر نه اینکه خداوند معجزه را به دستان برگزیدگانش جاری میسازد ؟و مگر نه اینکه او مرا برگزیده برای این امتحان خطیر ؟

پرواز بدون بال معجزه است و من می خواهم معجزه کنم ...

حتی اگر روزی زندگی با تلخی هایش توانست مرا به زانو درآورد ،

نخواهم گذاشت عجزم را ببیند ...

پاهایم را تا زانو قطع میکنم، تا باز هم ایستاده باشم .
...معجزه یعنی مـن ، یعنی تـــو دوست همباورم ، ما معجزه خواهیم کرد، شک نکن!

آسمان آبی آبیست، مگر شک داری ؟
زندگی سهم کمی نیست ، مگر شک داری ؟
در رگ زنده ی این هستی خواب آلوده
بــاور مـعـجــزه جـاریـســت ، مگــر شـک داری ؟

هرکی تو چشم من خیره بشه غم تنهاییمو باور میکنه...

talaatom — Fri, 26 May 2006 00:32:18 GMT

^{فـاصلـه هـامو حتـی اشک تـو چشـامو}

^{فـایـده ای نـداره نـداره نـداره}

^{بــی کـسیــامو ، دل تـنگـیــامو}

^{هـیـچ کـسی بــاور نـداره نـداره نـداره}

^{تـنـهایـیـه مـن دیـگـه پـایـانی نـداره}

^{ویـرونــه ی دل سـرو سـامـانی نـداره}

^{بـایـد بـمـونـم تــا همیــشـه تـک و تـنـها}

^{همیـشـه ایــن دل مـیــشه بــازیـچـه ی غـمـهـا}

^{تـوی آسمـون دنیــا هـر کسـی سـتـاره داره}

^{چـرا وقـتـی نـوبـت مـاسـت آسمـون جـایـی نـداره؟}

^{واسـه مـن تـنــهایی درد}

^{درد هـیــچ کـس و نـداشـتـن}

^{هر گل پـژمـرده ای رو تـو کـویـر سـیـنـه کـاشن}

^{دیـگـه بـاور کـردم ایـن رو که بـایـد تـنــها بـمـونــم}

^{تــا دم لـحـظـه ی مـردن شـعـر تـنـهایـی بـخـونـم}

^{چـی بـگـم کـه خیـلـی تــنـهام ؟}

^{مـیـدونـی یـاری نـدارم}

^{چـی بـگـم کـه غـیــرغـصه دیـگـه دلـداری نــدارم ؟}

^{هـیـچ کسـی پــا نـمـیـذاره ، بـه سـراچـه ی خـیـالـم}

^{هـیـچ کسـی نـداد جـواب ، ایـن سـوال بـی جـوابـم}

^{هـرکـی اومـد دو سـه روزی ، از دلـم بـازیـچـه ای سـاخـت}

^{دل مـن مثـل عـروسـک ، سـاده بـود دل بـه دلـش بـاخـت}

^{گلـه و گــلایـه یـی نـیـسـت ، بـی وفـایـی رسـم عـشـقــه}

^{عـاشـقـا تـنــهـا مـیـمـونـن ، تـنــهـایـی مـرام عـشـقــه}

پروردگارا

talaatom — Thu, 20 Apr 2006 23:42:18 GMT

^...سلام

^{این متن و از وبلاگ قبلیم ((مهربونم...حالاکه بدجوری سزاواره توام بامن باش )) بر داشتم ...!}

^{چون الانم درست تو همون حال و هوام...!}

^{امروز كه برات مي نويسم از هميشه اندوهگين ترم ، حس مي كنم من و فراموش كردی و اين}

^{همه مشكل من و نمي بيني !}

^{اما نه تو نميتونی من و فراموش کنی آخه تو مهربون ترين وبخشنده ترينی .........}

^{خدايا مي دونم وحشتناك ترين دردها هم براي دوره كوتاه قابل تحملند ، ولي امان از روزي كه}

^{درد بزرگي را ساليان سال با خود داشته باشي .}

^{خدایا ! خسته شده ام ....}

^{ديگر تاب و توان تحمل از من سلب شده ، اگر آزمايش است تمومش كن و اگر آزمايش نيست ،}

^{راضي نباش بنده اي از بندگانت قرباني شود ....}

^{مي گويند خداوند براي بعضي از بندگانش عزت مي خواد و براي برخي ديگر خفت و هردو}

^{امتحان الهیست . چون عزت زياد باعث غرور ميشه و ممكنه در انتها ذلت و پستي به بار}

^{بیاره.......}

^{و خفت ، بنده را به خدا نزديك كرده و به درجه اي مي رسونه كه موجب عزت و}

^{سرافرازي ابدي بنده پيش خدا ميشه....}

^{با تمام اينها ، اي خداي خوبم ، كه بزرگترين رازدار عالمي ، اي خدايي كه از پدر و مادر به من}

^{نزديكتري از تو مي خوام دردم را بفهمي و بدوني كه ديگر تاب و تحمل ندارم .}

^{خدایا مگه من از تو چی میخوام؟؟ از تو یه یارو هم زبون می خوام یه قلب مهربون می خوام}

^{بگو بگو خدای من ِ بگو مگه زیاد می خوام ؟؟؟؟؟؟؟؟؟}

غمی

در سینه دریا نهفته ست

که می خواهد

برافشاند به ساحل

چو می بیند

که ساحل ژرف خفته ست

نگه می دارد آن را در

دل

تو نمیفهمی اندوه مرا

talaatom — Wed, 29 Mar 2006 02:12:18 GMT

^{هیچ حرف دگری نیست که با تو بزنم}

^{تو نمیفهمی اندوه مرا}

^{چه بگویم با تو ای رفته ز دست}

^{شدم از مستی چشمان تو مست}

^{شده ام سنگ پرست}

^{مرگ بر آنکه دلش را به دل سنگ تو بست}

^{تو نمیفهمی اندوه مرا}

^{حالا که رفـتـنـیـم بـا کولـه بـار خاطـره}

^{نـمیـخوام حتـی بیـای یـه لحظـه پـشت پنجـره}

^{ایـن روزا راه منـو تـو عـزیـزم جـدا شده}

^{سهـم من از عـشـق تـو گریـه بـی صـدا شده}

^{من ؛ کـاری نـدارم بـا اشکای تــو}

^{من ؛ نـمیـمیـرم دیـگه بـرای تـو}

^{من ؛ نـمی ریـزم اشـکی بـه پـای تـو}

^{من ؛ خستـه شـدم دیگه بـه جـونـه تـو}

^{من ؛ جـون سپـردم تـوی زنـدونـه تـو}

^{من ؛ مـی خـوام بـرم دیـگه بـدونـه تـو}

^{ایـنـو میــدونــم}
^{بـدونـه تـو شبـها بــا غـمــها مـهــمـو نــم}

^{تـو نبـاشی پیـشم بی تـو مــن و یـــــرو نـــــم}

^{خداحافظ ای یار مهربـونـم}

^من

^{بـدونـه تـو شبـها بــا غـمــها مـهــمـو نــم}

^{تـو نبـاشی پیـشم بی تـو مــن و یـــــرو نـــــم}

^{قلب سوخته}

^{خاکسترش را برايت آورده ام}

^{باز هم باور نداری؟}

^{فرقی نمی کند}

^{ديگر از چشمهايت نمی ترسم}

^{حالا که قلبم سوخته}

^{اما می دانم که می توانستی}

^{کاش می خواستی}

^{کاش می خواستی.}

دوست دارم...

talaatom — Fri, 17 Feb 2006 02:10:18 GMT

هـرگـز نـخواسـتـم کـه تـو را بـا کسـی قـسـمـت کنـم

یـا از تـو بـا خـودم یـه لـحـظـه صـحـبت کنـم

هـرگـز نـخواسـتـم کـه بـه داشـتـن تـو عـادت کنـم

بگـم فـقـط مـال مـنـی بـه تـو جـسـارت کنـم

امـا تـو خـلـوت خـودم تـنـها فـقـط مـال منـی

تـرسـم ایـنـه کـه رو تـنـت جـای نـگاهم بمـونـه

یـا روی تـیـشه چشـات غـبـار آهـم بمـونـه

تـو پـاک و سـاده مـثـل خـواب حـتـی بـا بـوسـه ای میـشکـنـی

شـکل هـمه آرزوهـام تجـسـم خـواب منـی

حتـی بـا ایـنـکه هـیـچکـس مـثـل مـن عـاشـق تـو نـیـسـت

پـیـش تـو آیـنـه چـشـام حـقـیـره لایـق تـو نـیـسـت

حـقـیـره لایـق تـو نـیـسـت

دوسـت نـدارم کـه فـکــر کـنـی دوســت دارم

دوســت دارم بــــاور کـنــی کــه دوســت دارم

دوسـت نـدارم کـه فـکــر کـنـی دوســت دارم

دوســت دارم بــــاور کـنــی کــه دوســت دارم